การก่อสร้างก้านลูกสูบ

การเคลือบสี

ควรใช้พื้นผิวที่ทนต่อการสึกหรอและสึกหรอบนเส้นผ่าศูนย์กลางภายนอกของลูกสูบ พื้นผิวมักถูกใช้โดยใช้เทคนิคการเคลือบผิวเช่นชุบโครเมี่ยม (Nickel), Lunac 2+ duplex, Laser Cladding, PTA welding และ Thermal Spraying เคลือบเหล่านี้สามารถทำได้ด้วยความหยาบผิวที่ต้องการ (Ra, Rz) ที่ซีลมีสมรรถนะที่ดีเยี่ยม วิธีการเคลือบทั้งหมดนี้มีข้อดีและข้อเสียเฉพาะ ด้วยเหตุนี้ผู้เชี่ยวชาญด้านการเคลือบผิวจึงมีบทบาทสำคัญในการเลือกขั้นตอนการรักษาพื้นผิวที่เหมาะสมสำหรับการป้องกันกระบอกสูบไฮดรอลิก

กระบอกสูบใช้ในสภาวะการทำงานที่แตกต่างกันและทำให้เกิดความท้าทายในการหาวิธีการเคลือบผิวที่เหมาะสม ในการขุดลอกอาจมีผลกระทบจากหินหรือส่วนอื่น ๆ ในสภาพแวดล้อมที่มีน้ำเกลือมีการกัดกร่อนรุนแรงอยู่ในกระบอกสูบนอกชายฝั่งซึ่งมีการดัดและกระแทกร่วมกับน้ำเกลือและในอุตสาหกรรมเหล็กมีอุณหภูมิสูงเกี่ยวข้อง ฯลฯ ... เป็นเรื่องสำคัญที่ต้องเข้าใจว่าขณะนี้ยังไม่มีโซลูชันการเคลือบผิวแบบเดียวที่ประสบความสำเร็จในการสึกหรอทุกสภาวะการสึกหรอในการดำเนินงานที่เฉพาะเจาะจง ทุกเทคนิคเดียวมีข้อดีและข้อเสียของตัวเอง

ความยาว

แท่งลูกสูบโดยทั่วไปมีให้เลือกตามความยาวที่ตัดให้เหมาะสมกับการใช้งาน เนื่องจากแกนทั่วไปมีแกนเหล็กอ่อนหรืออ่อนปลายของพวกเขาสามารถเชื่อมต่อหรือใช้เครื่องจักรสำหรับ ด้ายเกลียว

การกระจายแรงในส่วนประกอบ

แรงบนหน้าลูกสูบและตัวยึดหัวลูกสูบแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับระบบการเก็บรักษาลูกสูบชนิดใด

ถ้ามีการใช้ circlip (หรือระบบที่ไม่มีการโหลด) แรงที่ใช้ในการแยกหัวลูกสูบและไหล่ของกระบอกสูบกระบอกสูบเป็นความดันที่ใช้คูณด้วยพื้นที่ของลูกสูบ ลูกสูบและไหล่ Shaft จะแยกออกและโหลดจะทำปฏิกิริยาได้เต็มที่โดยตัวยึดหัวลูกสูบ

หากมีการใช้ระบบโหลดไว้แรงระหว่างลูกสูบและลูกสูบจะเป็นค่า Preload ของหัวเทียนลูกสูบ แรงกดนี้จะลดลง หัวกระบอกสูบและไหล่กระบอกสูบกระบอกสูบจะยังคงสัมผัสอยู่เว้นแต่ความดันที่ใช้จะคูณด้วยพื้นที่ลูกสูบเกินกว่าโหลดก่อน

แรงกดสูงสุดที่หัวเทียนลูกสูบจะเห็นคือขนาดใหญ่ของโหลดก่อนและความดันที่ใช้คูณด้วยพื้นที่ลูกสูบเต็มรูปแบบ มันเป็นเรื่องน่าสนใจที่จะต้องทราบว่าโหลดบนลูกสูบหัว Retainer มากกว่าภาระภายนอกซึ่งเป็นผลมาจากการลดขนาดเพลาผ่านหัวลูกสูบ การเพิ่มส่วนของเพลานี้จะช่วยลดภาระในส่วนของ Retainer